این دو مقام سابق آمریکا در مقاله مشترکی در واشنگتن پشت نوشته اند کشورهای مصرف کننده نفت در موضعی قرار دارند که می توانند هم اقتصاد جهانی و هم توازن سیاسی را از طریق اقداماتی هماهنگ شکل دهند.
کیسینجر و فلدشتاین افزوده اند در این تلاش آمریکا باید نقش بزرگی را ایفا کند و کشورهای بزرگ مصرف کننده نفت (گروه هفت به همراه هند، چین و برزیل ) باید یک گروه هماهنگ کننده تشکیل دهند که وظیفه آن هماهنگ کردن تغییر جریانات بلند مدت عرضه و تقاضا به نفع خود باشد و به باج گرفتن کشورهای ضعیف از کشورهای قدرتمند پایان دهد.
""اکنون قیمت هر بشکه نفت خام از سال 2001 که حدود 30 دلار بود به حدود 100 دلار رسیده که نشانگر سه برابر شدن قیمت آن است و این مساله نشانگر بزرگ ترین جابجایی ثروت در تاریخ بشریت است به گونه ای که 13 عضو سازمان اوپک به تنهایی در سال جاری از طریق فروش نفت بیش از یک تریلیارد دلار درآمد کسب خواهند کرد.
این مساله بلا اجتناب پیامدهای سیاسی بزرگی را به همراه خواهد داشت که یکی از جنبه های مهم این زلزله سیاسی و اقتصادی این است که برخی از ضعیف ترین کشورهای جهان این پیامدهای سیاسی را علیه قدرتمندترین کشورهای جهان اعمال می کنند.
قربانیان این مساله همچنان به گونه ای عاجزانه رفتار می کنند که گویی قیمت نفت یک رخداد طبیعی است که توسط بازار رقابتی اقتصاد تعیین می شود و نفوذ و نیروهای سیاسی قادر به تغییر آن نیستند.
تولید کنندگان اصلی نفت همچون اعضای سازمان اوپک می توانند قیمت نفت را با افزایش یا کاهش تولیدات خود تغییر دهند و باتوجه به اینکه قیمت نفت امروز بیانگر انتظارات عرضه و تقاضای آینده نیز هست ، این تامین کنندگان انحصاری قادر هستند با ابراز نظر در مورد نیات آینده خود بر فراریت بازار بیافزایند.
تامین کنندگان انحصاری تا زمانی که کشورهای مصرف کننده شدیدا وابستگی خود به نفت وارداتی را کاهش دهند و یک راهبرد سیاسی برای مقابله با دستکاری های سیاسی بازار نفت یا استفاده گسترده از درآمدهای مازاد اوپک برای باج گرفتن برای اقتصادها یا صنایع بخصوص خود انجام ندهند این انحصار همچنان ادامه خواهد یافت .
...در چنین فرایندی اقدامات هماهنگ شده قدرتها قادر است قیمت نفت را کاهش دهد و در بلند مدت فشارهای احتکار آمیز بر سر افزایش اخیر قیمت نفت را از بین برده و یک سیاست عرضه منطقی ایجاد نماید.
بسیاری از اقداماتی که برای رسیدن به این هدف پیشنهاد شده است (همچون صرفه جویی و توسعه میادین نفتی داخلی و استفاده از ذخایر جایگزین و انرژی تجدید پذیر) سال ها برای نتیجه گیری زمان نیاز دارد ولی حتی پیش از آنکه توازن قدرت بازار تغییر کرده باشد، انتظار تغییر هم خود باعث کاهش قیمت نفت می شود خصوصا در صورتی که بتوانیم نیروهای سیاسی که بر قیمت گذاری نفت تاثیر گذار هستند را کاهش داده و یا آن را از بین ببریم .
این سیاست تعاونی همچنین باید شامل مشارکت فوق العاده تنظیمات بمنظور مقابله با تحریم های بخصوص یا اختلالات در عرضه باشد. در دهه 1970، تاسیس آژانس بین المللی انرژی با هدف کمک فوق العاده و همکاری های مالی صورت گرفت که بر جلوگیری از افزایش قیمت نفت تاثیر گذار بود و هم اکنون به یک تلاش بسیار گسترده تری نیازمند هستیم .
در سال جاری باوجود ثابت ماندن میزان عرضه قیمت نفت بیشتر بخاطر تغییراتی که انتظار می رود در بلند مدت در تقاضا صورت گیرد افزایش یافت .
پیش بینی های جدید در مورد افزایش سریع تقاضا در چین و هند و کاهش تولید در روسیه و مکزیک باعث افزایش قیمت ها شد، زیرا این نگرانی وجود داشت که توازن بین عرضه و تقاضا سقوط کند.
به همین صورت اقداماتی که باعث کاهش رشد تقاضا و تسریع عرضه می شد می توانست باعث شود قیمت نفت سریع تر به قیمت های کمتر کنونی برسد.
تغییر در سیاست های انرژی ملی آمریکا ضروری است ،این سیاست ها اگر به عنوان بخشی از تلاش های هماهنگ شده بین المللی برای افزایش عرضه و کاهش تقاضا در بازار انرژی جهانی باشد می تواند بسیار موثر تر باشند.
چنین سیاستی باید نیاز به مناطق مختلف را مد نظر قرار دهد و در سیاست های خود در مورد صرفه جویی و گرم شدن کره زمین به سازگار پذیری دست یابد.
در آمریکا از بنزین عمدتا برای تولید بنزین برای خودروها استفاده می شود.
تنها حدود یک سوم از مصرف نفت در آمریکا برای مصارفی غیر از حمل و نقل و آن هم عمدتا در کارخانه های شیمیایی ، استفاده می شود. در خارج از آمریکا از نفت برای تولید برق و گرما استفاده می شود لذا سیاست های هماهنگ شده باید به کاهش مصرف بنزین در آمریکا تمرکز کند و سایر کشورها نیز می توانند برای تولید برق بجای نفت از فن آوری پاک ذغال سنگ یا انرژی هسته ای استفاده کنند.
افزایش عرضه نفت باید جزء اولویت های بالا باشد. سیاست های آمریکا برای افزایش عرضه از طریق گسترش حفاری ها و توسعه میادین ماسه های نفتی باید با سیاست ها برای افزایش تولید در خارج از آمریکا مطابقت داشته باشد که آن هم نیازمند سرمایه گذاری بیشتر توسط ایالت های نفت خیز است .
مصرف کنندگان نفت در موضعی قرار دارند که می توانند از اقدامات دیپلماتیک برای ایجاد یک توازن جدید بین تولید کنندگان و مصرف کنندگان استفاده کنند.
تلاش ها برای تحریک تولید کنندگان به افزایش تولید باید با سیاست هایی برای باثبات کردن اوضاع سیاسی در کشورهای نفت خیزی همچون نیجریه و افزایش محافظت از مسیرهای انتقال نفت همچون تنگه هرمز همراه باشد.
برخی از این سیاست ها برای کاهش قیمت نفت باید باعث کاهش وابستگی آمریکا به نفت وارداتی نیز بشود.
تا زمانی که در خودروها بجای بنزین از باتری ها، گاز طبیعی فشرده یا هیدروژن استفاده نشود، آمریکا همچنان یک وارد کننده نفت باقی خواهد ماند.
در عین حال برای این دوره انتقالی ، تلاش ها برای افزایش عرضه نفت و سایر سوخت های کربنی ممکن است کاهش گازهای گلخانه ای را دشوار تر سازد ولی باتوجه به پیامدهای بسیار عمیقی که بالا بودن قیمت نفت به همراه خواهد داشت ، کاهش این قیمت ها باید به عنوان هدف برتر و فوری ما تبدیل گردد

سایر مقالات